به سراغ من اگر مي آييد،

نرم و آهسته بياييد، مبادا كه ترك بردارد

چينی نازک تنهايي من!

گلی از شاخه اگر میچینیم

برگ برگش نکنیم و به بادش ندهیم

لااقل لای کتاب دلمان بگذاریم

و شبی چند از آن،هی بخوانیم و ببوسیم و معطر بشویم

شاید از باغچه اندیشه مان گل روید...

نه نغمه ی نی خواهم،نه طرف چمن

نه یار جوان،نه باده ی صاف کهن

خواهم که به خلوتکده ای از همه دور

من باشم و من باشم و من باشم و من(ارغنون)